Stefanus

En Stefanus, vol geloof en kracht, deed wonderen en grote tekenen onder het volk.  Handelingen 6:8.

 Stefanus was zeer actief in Gods zaak en kwam vrijmoedig uit voor zijn geloof. "En enigen van hen die behoorden tot de zogenoemde synagoge van de Libertijnen, van de Cyreneeërs, en van de Alexandrijnen en van hen die uit Cilicië en Asia afkomstig waren, stonden op en redetwistten met Stefanus. Zij waren echter niet in staat de wijsheid en de Geest, door Wie hij sprak, te weerstaan" (Handelingen 6:9, 10). Deze studenten van de grote rabbijnen vertrouwden erop dat ze in een publiek debat een volledige overwinning op Stefanus konden behalen, en dat omwille van zijn vermeende onwetendheid. Maar hij sprak niet alleen met de kracht van de Heilige Geest, maar het was voor iedereen van de grote vergadering duidelijk dat hij ook een student van de profetieën, en in alle zaken van de wet geleerd was. Bekwaam verdedigde hij de waarheden die hij verkondigde, en versloeg zijn tegenstanders volkomen.

 De priesters en heersers die getuige waren van de prachtige manifestatie van de macht die bij de verkondiging van Stefanus aanwezig was, waren gevuld met bittere haat. In plaats van zich over te geven aan het overvloedig bewijs dat hij hen voorhield, besloten ze om zijn stem het zwijgen op te leggen door hem ter dood te brengen. Bij verschillende gelegenheden hadden zij de Romeinse autoriteiten omgekocht om de rechtsgang zonder commentaar over te dragen, waarbij de Joden de wet in eigen handen hadden genomen, en gevangenen berecht, veroordeeld en geëxecuteerd hebben volgens hun nationale gebruiken. De vijanden van Stefanus twijfelden er niet aan dat ze dergelijke koers konden handhaven, zonder zichzelf in gevaar te brengen. Ze besloten om het risico op de gevolgen in alle gevallen te nemen, en daarom grepen ze Stefanus en brachten hem voor de raad van het Sanhedrin voor rechtspraak....

 Terwijl Stefanus oog in oog met zijn rechters stond, om zich te verantwoorden voor de aantijging van godslastering, scheen een heilige uitstraling op zijn gelaat. "En allen die in de Raad zaten, hielden hun ogen op hem gericht en zagen zijn gezicht als het gezicht van een engel." (vers 15). Degenen die Mozes verheerlijkten, zagen mogelijk in het gezicht van de gevangene hetzelfde heilige licht dat het gezicht van die oude profeet uitstraalde. De Shekinah was een spektakel waarvan ze nooit meer getuige zouden zijn in de tempel, waarvan de eer voorgoed vertrokken was. Velen van hen die toekeken op het verlichte aangezicht van Stefanus beefden en bedekten hun gezichten, maar hun koppig ongeloof en vooroordelen wankelden nooit.

 The Spirit of Prophecy 3:294-296.

This devotional is taken from Ye Shall Receive Power by Ellen G. White.