Timoteus

Ik bezweer u, ten overstaan van God en de Heere Jezus Christus, Die levenden en doden zal oordelen bij Zijn verschijning en in Zijn Koninkrijk: predik het Woord. Volhard daarin, gelegen of ongelegen. Weerleg, bestraf, vermaan, en dat met alle geduld en onderricht.  2 Timoteüs 4:1, 2.

 Deze plechtige oproep tot iemand zo ijverig en trouw als Timoteüs, is een sterke getuigenis van het belang en de verantwoordelijkheid van het werk van de evangelist. Terwijl hij Timoteüs voor de rechterstoel van God roept, gebiedt Paulus hem het Woord te prediken, en niet de uitspraken en gewoonten van mensen. Verder gebiedt hij bij elke gelegenheid klaar te staan om van God te getuigen - voor grote gemeenten en in privé-kringen, onderweg en bij de mensen thuis, aan vrienden en vijanden, zowel in veilige omstandigheden als wanneer blootgesteld aan ontbering en gevaar, smaad en verlies.

 Paulus vreesde dat de milde, gewillige natuur van Timoteüs hem ertoe zou kunnen leiden om een essentieel onderdeel van zijn werk te schuwen. Daarom spoorde hij hem aan om trouw te zijn in het berispen van zonde en grove boosdoeners scherp terecht te wijzen. Toch diende hij dit te doen "met alle lankmoedigheid (geduld) en onderricht". Hij diende het geduld en de liefde van Christus kenbaar te maken, terwijl hij zijn terechtwijzingen uitlegde en kracht bijzette door de waarheden uit het Woord.

 De zonde haten en bestraffen, en tegelijkertijd medelijden en tederheid tonen voor de zondaar, is een moeilijke vaardigheid. Hoe ernstiger onze inspanningen om tot heiligheid van hart en leven te komen, hoe scherpzinniger onze perceptie van de zonde zal zijn en des te meer vastbesloten onze afkeuring van elke afwijking van het recht. We moeten op onze hoede zijn voor buitensporige strengheid tegenover diegene die misdoet, maar we moeten ook oppassen de buitengewone verdorvenheid van de zonde niet uit het oog te verliezen. Het is nodig dat Christelijk geduld en liefde voor de dwalende betoond worden, maar er is ook het gevaar om zo’n grote tolerantie voor zijn fout te tonen, dat hij zal kijken naar zichzelf als iemand die de bestraffing niet verdiende, en deze zal verwerpen als onnodig en onrechtvaardig.

 The Acts of the Apostles, 503, 504.

This devotional is taken from Ye Shall Receive Power by Ellen G. White.